۱۳۹۱ خرداد ۲۴, چهارشنبه
سلسله مقالاتي در معرفي روز تاريخي سي خرداد سرآغاز مقاومت عليه رژيم ضد بشري ولايت فقيه , روز شهدا و زندانيان سياسي , در آستانه گراميداشت اين روز , براي مشتاقان آزادي كه هر راهي جز مقاومت براي به زير كشيدن فاشيزم مذهبي و قرون وسطايي حاكم بر ايران , انحرافي , فريبكارانه و خيانت به مردم ايران ميدانند.
آري آنجا كه همه راههاي مسالمت آميز در برابر انحصار طلبي و ديكتاتوري به بن بست مي رسند , آنجا كه جز تسليم و سازش ويا مقاومت و نبرد هيچ راه ديگري ممكن و متصور نيست, مقاومت آغاز مي شود. مقاومت به هر قيمت براي آزادي و استقلال و حاكميت مردمي, و در ميهن ما در سي خرداد 60 چنين شد. سي خرداد سر آغاز مقاومت در برابر توحش و خشونت:
نخستين گامها
وقتي انقلاب بهمن ۵۷ به پيروزي رسيد و خميني زِمام حکومت را به دست گرفت و زبانها و قلمها از بند رها شد, همه به اين اميد بودند که در روشناي خورشيد آزادي, بدون هيچ مانع و راهبندي, فعاليتهاي سياسي آزاد خواهد شد و داد به جاي بيداد و خودکامگي, خواهد نشست. اما هنوز خونهاي شهيدان خشک نشده بود که استبداد زير پرده دين, از همان ماههاي نخستين پس از پيروزي, تيغ آخته اش را نشان داد و سفره چرمين ميرغضب, بارديگر گسترده شد و آسيب آن بيش از همه دامن مجاهدين را گرفت.
سلسله مقالاتي در معرفي روز تاريخي سي خرداد سرآغاز مقاومت عليه رژيم ضد بشري ولايت فقيه , روز شهدا و زندانيان سياسي , در آستانه گراميداشت اين روز , براي مشتاقان آزادي كه هر راهي جز مقاومت براي به زير كشيدن فاشيزم مذهبي و قرون وسطايي حاكم بر ايران , انحرافي , فريبكارانه و خيانت به مردم ايران ميدانند.
آري آنجا كه همه راههاي مسالمت آميز در برابر انحصار طلبي و ديكتاتوري به بن بست مي رسند , آنجا كه جز تسليم و سازش ويا مقاومت و نبرد هيچ راه ديگري ممكن و متصور نيست, مقاومت آغاز مي شود. مقاومت به هر قيمت براي آزادي و استقلال و حاكميت مردمي و در ميهن ما در سي خرداد 60 چنين شد. سي خرداد سر آغاز مقاومت در برابر توحش و خشونت:
امسال در سي امين سالگرد ۳۰خرداد۶۰, که با گردهمايي پرشکوه ويلپنت پاريس همزمان بود, باز هم به روال سالهاي پيش, و البته با شدّتي بيشتر, «مبارزه قهرآميز» مجاهدين, با شمشير آخته ايادي وزارت بدنام اطلاعات آخوندي و همپيوندان رنگارنگ آن روياروي شد. ازجمله, آخوند مصلحي, وزير اطلاعات بدنام آخوندي در يکي از تلويزيونهاي رژيم به نام «پِرس, تي, وي» در روز ۴تير, پاسدار نقدي, رئيس بسيح, پاسدار اخوان فرد, رئيس «بسيج حقوقدانان» رژيم و مهمان پرست, سخنگوي وزارت خارجه رژيم, در تلويزيون آخوندي در همان روز ۴تير, و همپويان آنها, از جمله, فرخ نگهدار در سايت آيت الله «بي,بي,سي» در مقاله «۳۰خرداد, نتيجه يک اشتباه محاسبه فاجعه بار».
اين بار نيز مانند سالهاي پيش مجاهدين را در تحميل «مبارزه قهرآميز» به رژيم مقصّر شمردند و همان ورد هميشگي شان را, که مجاهدين آغازکننده اين شيوه از مبارزه بودند, تکرار کردند و براي گشوده شدن راه «مبارزه مسالمت آميز», قلع و قمع مجاهدين را خواستار شدند. همان درخواستي که رفسنجاني در نخستين سال آغاز «مبارزه مسلحانه» مجاهدين, باب آن را گشوده بود. رفسنجاني, در نماز جمعه ۱۸ديماه ۶۰, در اين باره گفته بود: «مي توانيم, درصورتي که محيطِ جنگ به وجود نياورند و آشوب به پانکنند, با آنها زندگي مسالمت آميز داشته باشيم؛ مي توانند حزب داشته باشند, روزنامه داشته باشند...» دو هفته بعد, باز مدّعي شد: «وقتي ”تروريسم“ بخوابد, ما زبانها و قلمها را, کاملاً, آزاد و مطمئن خواهيم کرد... آزاديهاي معقولي که در يک رژيم مردمي مي شود داد...» (روزنامه اطلاعات, ۳بهمن ۱۳۶۰).
۱۳۹۱ خرداد ۲۲, دوشنبه
كاربران شبكه هاي اجتماعي اين روزها شاهد رويدادي كم سابقه در فضاي مجازي بودند. خانمي به نام بهيه جيلاني كه چندين صفحه در فيس بوك دارد به ناگهان در يك جلسه وزارت اطلاعات كه براي درخواست اخراج مجاهدين از فرانسه, در پاريس تشكيل شده, ظاهر مي شود و سخنراني او در اين جلسه در يوتوب منتشر مي گردد. گردانندگان اين جلسه كه خود را «اعضاي سابق مجاهدين» مي نامند, از سالها قبل به خدمت وزارت اطلاعات در آمده و كاري جز جاسوسي عليه پناهندگان ايراني در كشورهاي مختلف و حمله و هجوم به مخالفان و چاقوكشي ندارند.
انتشار خبرهاي مربوط به اين جلسه و سخنراني بهيه جيلاني در آن و اكنش گسترده اي را در فضاي مجازي و در محافل ايرانيان برانگيخت. بسياري از كاربران كه فريب ادعاهاي توخالي نامبرده را خورده و در صفحات وي مشترك شده بودند, ضمن حذف وي از صفحات فيس بوك, اقدام به افشاي او كردند.
بهيه جيلاني روز جمه 8ژوئن در گفتگو با يك رسانه اينترنتي به نام «مردم», به شكوه و شكايت از كاربران فيس بوك پرداخته كه چرا چهره واقعي او را بر ملا كرده اند.
ايشان در روز روشن در جلسه وزارت اطلاعات سخنراني كرده و وقتي كاربران اقدام به افشاي او مي كنند, گلگي مي كند كه چرا او را عامل وزارت اطلاعات ناميده اند. نامبرده مدعي مي شود كه از همه جا بي خبر براي مراسم ختم! به اين جلسه دعوت شده و رفته بود: «حقيقتش اين بود كه من به يك مراسم ختمي دعوت شده بودم. كه مراسم ختم آقاي حائري و يكي از پدران ديگر افرادي كه از مجاهدين بريدند».
اما درهمان گفتگو, چند ثانيه بعد, درباره وقايعي صحبت مي كند كه هيچ رسانه اي، حتي رسانه هاي رسمي و غيررسمي آخوندها از آن سخن نگفته است، بهيه جيلاني در گفتگو با رسانه مزبور مي گويد همزمان با مجلس ختم, دادگاهي در پاريس به پرونده مجاهدين به اتهام ترور مقامات رژيم رسيدگي مي كرده است.
از راست و دروغ اين خبر كه بگذاريم, بايد پرسيد كه اولاً: ايشان كه براي شركت در جلسه ختم رفته بودند, از كجا با خبر شدند كه دادگاه پاريس به چنين پرونده اي رسيدگي مي كند؟ خبري كه در هيچ رسانه اي ديده نشده و فقط روزهاي بعد سايتهاي زنجيره اي وزارت اطلاعات اقدام به انتشار چنين دعاوي نمودند و معلوم شد كه خانم جيلاني قبل از سايتهاي مربوطه، نسبت به اين دعاوي توجيه شده است.
۱۳۹۱ خرداد ۱۷, چهارشنبه
روز سه شنبه 6 ژوئن وزارت اطلاعات يا گشتاپوي ملايان, با به كارگيري تعدادي از مأموران شناخته شده اش, اقدام به برگزاري يك اكسيون و برگزاري يك جلسه با درخواست اخراج مجاهدين از فرانسه نمود.
اين اكسيون با نمايش تعداد انگشت شمار مأموران وزارت در منطقه سنت ميشل پاريس برگزار شد. شركت كنندگان در اين نمايش عبارت بودند از: محمد حسين سبحاني ـ غفور فتاحي ـ بتول سلطاني ـ نسرين ابراهيمي ـ مهدي سجودي ـ محمودسپاهي ـ علي جهاني ـ محمد رزاقي ـ علي راستگو ـ مهدي خوشحال ـ نادر نادري ـ محمد كرمي ـ جواد فيروزمند, طيبي, حامد صرافپور, همايون كهزادي.
صحنه گرداني اين نمايش رسوا به عهده جهانگير شادانلو بود كه مدارك مزدوري او در دادگاه پاريس افشا گرديد. وظيفه عكس برداري و گرفتن فيلم از اين نمايش بر عهده برخي از همين مأموران بود, كه عبارت بودند از: ادهم طيبي و يك بسيجي سابق به نام سعيد محمدياري, روح الله تاجبخش
اين نمايش, پس از 10 دقيقه جست و خيز مزدوران و بي اعتنايي عابران و شهروندان فرانسوي, تعطيل گرديد.
۱۳۹۱ خرداد ۱۳, شنبه
به گزارش جيمي کرافورد در سي ان ان, يک دادگاه استيناف فدرال به وزير خارجه هيلاري کلينتون دستور داده است يک تصميم سريع در مورد اينکه آيا يک گروه مخالف ايراني را از ليست سازمانهاي خارجي تروريستي وزارتخارجه خارج ميکند بگيرد.
دادگاه استيناف آمريکا در شعبه کلمبيا به کلينتون ۴ ماه از جمعه داد تا درخواست مجاهدين خلق را براي خروج از ليست يا بپذيرد و يا رد کند و يا اينکه دادگاه يک حکم به اصطلاح منديمس صادر خواهد کرد و خودش اين گروه را از ليست خارج خواهد کرد.
دادگاه در حکمش گفت: ”به ما هيچ دليل کافي داده نشده که چرا وزير طي ۶۰۰ روز گذشته قادر نبوده تصميمي را اتخاذ کند که کنگره براي آن به وي ۱۸۰ روز مهلت داده بود”. ”چنانچه وي ظرف اين مدت (۴ماه) اقدام نکند درخواست براي حکم منديمس در مورد لغو نامگذاري (در ليست سازمانهاي خارجي تروريستي) پذيرفته خواهد شد”.
۱۳۹۱ خرداد ۱۲, جمعه
کسانيکه بهجاي دفاع از حقوق مسلّم و انکارناپذير اشرفيان که در همه قوانين و کنوانسيونهاي بينالمللي بهرسميت شناخته شده است، خواهان تسليم و زانو زدن مجاهدان اشرف در برابر ولايتفقيه و عوامل آن در عراق هستند؛ تمامي آنها، بدون شک، در خدمت همين رژيم و جبهه متحد ارتجاع و بخش ولايتفقيه در عراق، عمل ميکنند.
چنآنکه گفتم، اين فرومايگيها نه ”في سبيل الله“ است و نه از سر ”عرق پرولتاريايي“ يا غيرت ملي.
سراپا بيغيرتي و بيشرافتي است. دست تکان دادن و عشوه سياسي براي ارتجاع هار و وحشي است.
ناديده گرفتن مرزبندي سرخ و خونين با دشمن ضدبشري است. مخدوش کردن مرز مقاومت با تسليم است. که از ابراهيم بت شکن تا اسپارتاکوس و زاپاتا، و از امام حسين تا مقاومت يونان و اسپانيا، و از بابک خرمدين و سربداران تا دليران تنگستان و ستارخان و اميرخيز، از برجستهترين دستاوردهاي بشريت است، از سوي هر کس که باشد، خائنانه و مشمئز کننده و دقيقاً در خدمت بقاي رژيم و بر ضد قيام و سرنگوني است.
با هر بهانه و تحت هر عنوان و هر پوششي که در جبهه ارتجاع و بخش ولايتفقيه و پشتيبانان و دم و دنبالچههاي آن در سراسر جهان، ارائه شود، فرقي نميکند و مضمونش همين است. در خدمت بقاي رژيم و بر ضد قيام و مقاومت براي رهايي است.
72 سال پيش ژنرال چارلز دوگُل رهبر مقاومت فرانسه در حاليکه در تبعيد بسر ميبرد شروع مقاومت عليه نازيسم را اعلام نمود. صداي وي همچنان از طريق مقاومت ايران تکرار ميشود" هر اتفاقي بيفتد شعله هاي مقاومت نبايد خاموش شود و نخواهد شد". سه دهه گذشته بيشترين تلاطم بدترين در خاورميانه رخداده است که چشم اين طوفانها ايران بوده است. عنصر اصلي که ميتواند تعادل براي صلح در منطقه را بوجود آورد يک سازمان پشتيبان دموکراسي بنام مجاهدين است که توسط رژيم تهران مورد تهديد قرار گرفته است. اين گروه يک پيام رادر خلال مبارزه حماسي اش با فاشيست مذهبي در ايران مرتبا تکرار نموده :
"تنها روش براي يک راه حل منطقي و عملي بحران ايران تغيير دموکراتيک توسط مردم ايران و مقاومت سازمان يافته اش مي باشد." اين سخن اخيرا توسط کميته بين المللي عدالت که از 4000 پارلمانتر شامل پارلمان بحرين و سناي آلمان تشکيل شده است تکرار شد.
با نگاهي به درسهاي گذشته ما درميابيم که در سه دهه گذشته با شکست انکارناپذير غرب در سياستش براي تعظيم در برابر ملاها روبرو بوده ايم. مفهوم تغيير ذات يک افعي براي بوسيدن و نه گاز گرفتن احمقانه بوده و گدايي براي يک موضوع منطقي از يک قاتل قرون وسطايي مردم ايران توهم است. طبيعت سيري ناپذير يک ستمگر بر پايه منشور "ولايت فقيه" و ادعاي نمايندگي خدا بر روي زمين و دستکاري مذهب بمنظور ايجاد يک فرقه ي بي سابقه در سراسر دنيا نميتواند با رقص ديپلماتيک خاموش شود.
اشتراک در:
پستها (Atom)